Cześć,
Dziś krótka historia pałacu który, od lat robi na mnie niesamowite wrażenie, nie pamiętam ile lat temu trafiłam tam po raz pierwszy, ale jednego jestem pewna skradł wtedy moje serce. Już wtedy był ruiną, bo część stropów uległa zawaleniu. I pomyśleć ze w latach 2000 był zamieszkiwany przez kilka rodzin.
Pałac z roku na rok stawał się piękniejszy, w 1915 roku został przebudowany, z zachowaniem dawnego stylu architektonicznego - gotyku angielskiego. Również park dostał drugie życie, nadano mu bowiem styl romantyczny, park o powierzchni 4 ha, z fontanną kiedyś zachwycał, dziś straszy, jest zarośnięty samosiejkami, w lecie ciężko się przedostać przez duże ilości drzew i krzewów.
Wróćmy do pałacu, obiekt przetrwał działania wojenne bez większych zniszczeń, W okresie wojennym obiekt został przejęty przez Państwowe Gospodarstwo Rolne z przeznaczeniem na mieszkania pracownicze. Gdy pałac sprzedano prywatnemu inwestorowi, mieszkańcy zostali wysiedleni.
Jak już wcześniej wspominałam stropy się pozapadały, widok okropny. Pierwszy raz jak tam trafiłam wchodziłam do środka i jedyne czego się bałam ze spotkam jakiś lokalsów, w największym pomieszczeniu stała stara sofa i stół, widać było że często ktoś tam przebywa... . Pomieszczenie było dobrze zachowane, natomiast gdy wróciłam do pałacu w 2020 roku, po pomieszczeniu zostało wspomnienie. Przykry widok, ale to są lata zaniedbań, nikt nie interesował się obiektem, nie dokonywano żadnych napraw, wiec jak dach zaczął przeciekać nikt tego nie naprawił. Niestety warunki atmosferyczne nie są łaskawe, osłabiony dach budynku nie poradził sobie z wodą oraz z zalegającym śniegiem i na początku 2017 roku dach wraz z stropami zawaliły się. Wewnątrz czuć zapach stęchlizny, wilgoci oraz zapach butwiejącego drewna. Szkoda bo pałac miał szanse trwać. A tak popada w ruinę jaki i zapomnienie, i podzieli los wielu innych zabytków.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz